برخی ازدانش آموزان گفتند با بخشیدن عشقشان را معنا می کنند. برخی «دادن گل و هدیه» و «حرف های دلنشین» را راه بیان عشق عنوان کردند. ماری دیگر هم گفتند «با هم بودن در تحمل رنجها ولذت بردن از خوشبختی» را راه بیان عشق می دانند.

در آن بین، پسری برخاست و پیش از این که شیوه دلخواه خود را برای ابراز عشق بیان کند، داستان کوتاهی تعریف کرد:

یک روز زن و شوهر جوانی که هر دو زیست شناس بودند طبق معمول برای تحقیق به جنگل رفتند. آنان وقتی به بالای تپّه رسیدند درجا میخکوب شدند... یک ببر بزرگ، جلوی زن و شوهر ایستاده و به آنان خیره شده بود.

شوهر، تفنگ شکاری به همراه نداشت و دیگر راهی برای فرار نبود. رنگ صورت زن و شوهر پریده بود و در مقابل ببر، جرات کوچک ترین حرکتی نداشتند. ببر، آرام به طرف آنان حرکت کرد...

همان لحظه، مرد زیست شناس فریادزنان فرارکرد و همسرش را تنها گذاشت. بلافاصله ببر به سمت شوهر دوید و چند دقیقه بعد ضجه های مرد جوان به گوش زن رسید. ببر رفت و زن زنده ماند...

داستان به اینجا که رسید دانش آموزان شروع کردند به محکوم کردن آن مرد. اما پسر پرسید : آیا می دانید آن مرد در لحظه های آخر زندگی اش چه فریادمی زد؟

بچه ها حدس زدند حتما از همسرش معذرت خواسته که او را تنها گذاشته است!
پسرجواب داد: نه، آخرین حرف مرد این بود که : عزیزم ، تو بهترین مونسمبودی.ازپسرمان خوب مواظبت کن و به او بگو پدرت همیشه عاشقت بود...

قطره های اشک، صورت پسر را خیس کرده بود که ادامه داد: همه زیست شناسان میدانند ببر فقط به کسی حمله می کند که حرکتی انجام می دهد و یا فرار میکند.

 پدر من در آن لحظه وحشتناک ، با فدا کردن جانش پیش مرگ مادرم شد واورا نجات داد. این صادقانه ترین و بی ریاترین ترین راه پدرم برای بیان عشق خود به مادرم و من بود...

روزی مرد جوانی نزد شری راما کریشنا رفت و گفت: می­خواهم خدا را همین الآن ببینم!!!

کریشنا گفت: قبل از آنکه خدا را ببینی باید به رودخانه گنگ بروی و خود را شستشو بدهی...

او آن مرد را به کنار رودخانه گنگ برد و گفت: بسیار خوب حالا برو توی آب.

هنگامی که جوان در آب فرو رفت، کریشنا او را به زیر آب نگه داشت.

عکس­العمل فوری مرد این بود که برای بدست آوردن هوا مبارزه کند. وقتی کریشنا متوجه شد که آن شخص دیگر بیشتر از این نمی­تواند در زیر آب بماند به او اجازه داد از آب خارج شود.

در حالی که آن مرد جوان در کنار رودخانه بریده بریده نفس می­کشید، کریشنا از او پرسید: وقتی در زیر آب بودی به چه فکر می­کردی؟ آیا به پول، زن، بچه یا اسم و مقام و حرفه؟!!

مرد پاسخ داد: نه به تنها چیزی که فکر می­کردم هوا بود.

کریشنا گفت: درست است. حالا هر وقت قادر بودی به خدا هم به همان طریق فکر کنی فوری او را خواهی دید...  

من آزمودم مدتی، بی تو ندارم لذتـــــی        کی عمر را لذت بود بی­ملح بی پایان تو

((عید فطر همگی مبارک ))

مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو ؛ یادم از کشته خویش آمد و هنگام درو ….

آیا چیزی قابل درو در این رمضان کاشته ایم؟؟!!

خبرنگار به هنگام بازديد از يک بيمارستان روانى، از روان‌پزشک پرسيد شما چطور می‌فهميد که يک بيمار روانى به بسترى شدن در بيمارستان نياز دارد يا نه؟

روان‌پزشک گفت: ما وان حمام را پر از آب می‌کنيم و يک قاشق چايخورى، يک فنجان و يک سطل جلوى بيمار می‌گذاريم و از او می‌خواهيم که وان را خالى کند.

خبرنگار گفتم: آهان! فهميدم. آدم عادى بايد سطل را بردارد چون بزرگ‌تر است.

به نام حضرت دوست که هر چه داریم از اوست

سلام و درود خداوند بر محمد و خاندان پاک و مطهرش

و سلام به تمامی شما دوستای گلم امیدوارم در پناه حق سالم و سلامت باشید

برادر کوچیکتون بعد از دو هفته اومده تا دوباره از نو شروع کنه

دو هفته ای که بیشتر به یک رویای شیرین شبیه بود و خیلی خیلی زود به پایان رسید   ولی امیدوارم که این پایان آغازی باشه برای هر کسی که به این سفر مشرف میشه

راستی اونجا به فکر تک تکتون بودم و برای همتون دعا کردم که  امیدوارم مقبول درگاهش قرار بگیره

از همگی به خاطر لطف و محبتتون متشکرم و مشرف شدن به این سفر رو براتون آرزو می کنم

خدایا ما را آن ده که آن به

یا حق

ملکا ذکر تو گویم که تو پاکی و خدایی

نروم جز به همان ره که توام راهنمایی

همه درگاه تو جویم همه از فضل تو پویم

همه توحید تو گویم که به توحید سزایی 

.

با عرض سلام خدمت همه دوستان گلم

این آخرین مطلبیه که قبل از سفر حج براتون می نویسم

برادر کوچکتون تا 3 روز دیگه عازم دیار یاره

گفتم این روزهای دم رفتن از همتون حلالیت بطلبم و اگر خوبی یا بدی از ما دیدید خلاصه حلالمون کنید

من تا دو هفته ی دیگه برمی گردم و امیدوارم بتونم نائب الزیاره خوبی براتون باشم

در آخر هم برای همتون دعا می کنم و از خدا می خوام که قسمت همگی بشه و شما هم از دعای خیرتون ما رو بی نصیب نذارید

یا حق